Ochrona dóbr kultury

(1) Wymagania wstępne: Studenci posiadają podstawową wiedzę z zakresu nauki o społeczeństwie, bezpieczeństwie państwa oraz historii kultury w Polsce i Europie. Umieją analizować uwarunkowania kulturowe służb mundurowych oraz administracji publicznej.

(2) Treści kształcenia:

1. Ochrona dóbr kultury jako przedmiot studiów – zakres treści, warunki, zasady oraz wymogi sprawdzenia zakładanych dla przedmiotu efektów uczenia się

2. Dobra kultury – pojęcie, istota, cechy

3. Konstytucyjne podstawy ochrony dóbr kultury. Zakres ochrony dziedzictwa kultury

4. Międzynarodowa ochrona dóbr kultury

5. Ochrona dóbr kultury w czasie konfliktów zbrojnych i w sytuacjach kryzysowych

6. Ochrona światowego dziedzictwa kultury przed skutkami konfliktów zbrojnych i zamachami terrorystycznymi

7. Restytucja dóbr kultury w ujęciu wybranych dokumentów międzynarodowych

8. Rola samorządu terytorialnego w zakresie ochrony i opieki nad zabytkami

9. Rola i miejsce wojska w ochronie dóbr kultury przed skutkami nadzwyczajnych zagrożeń

10. Wolność korzystania z dóbr kultury – standardy europejskie i rzeczywistość polska

11. Cmentarze jako dobra kultury

12. Muzea – ochrona dziedzictwa kulturowego jako dobro kultury

13. Realizacja obowiązku ochrony zabytków przez organy administracji publicznej

14. Finansowanie produkcji dóbr kultury. Wsparcie prywatne

15. Handel dziełami sztuki i przedmiotami kolekcjonerskimi

Literatura obowiązkowa:

1. Prawna ochrona dóbr kultury, red. T. Gardocka, J. Sobczak, Toruń 2009

2. Ochrona dziedzictwa kultury w konfliktach zbrojnych w świetle prawa międzynarodowego i krajowego, red. E. Mikos-Skuza, K. Sałaciński, Wojskowe Centrum Edukacji Obywatelskiej, Warszawa 2015 (w Intenecie)

3. J. Izdebski, Ochrona dóbr kultury w systemie norm prawa administracyjnego, w: „Muzealnictwo” 2014, nr 55, s. 6-12 (w Internecie)

4. P. Żarkowski, Ochrona dóbr kultury w czasie wojny w świetle prawa międzynarodowego, „Krakowskie Studia Międzynarodowe” (w Internecie)

5. J. Pruszyński, Dziedzictwo kultury Polski. Jego straty i ochrona prawna, Kantor Wydawniczy Zakamycze, t. 1-2, Kraków 2001

Literatura uzupełniająca:

1. K. Zeidler, Prawo ochrony dziedzictwa kultury, Warszawa 2007

2. R. Golat, Ustawa o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami. Komentarz, Kraków 2004

3. Rola i zadania sił zbrojnych w zakresie ochrony dóbr kultury wobec zagrożeń czasu wojny i pokoju, red. R. Bzinkowski, Warszawa 2001

4. Konwencja UNESCO w dziedzinie kultury. Komentarz, red. K. Zalasińska, Warszawa 2014

5. Międzynarodowe prawo humanitarne konfliktów zbrojnych red. Z. Falkowski, M. Marcinko, Warszawa 2014

6. M. Kulikowska, Z. Falkowski, Znaki ochronne i oznaczenia w międzynarodowym prawie humanitarnym konfliktów zbrojnych, Warszawa 2011

Wiedza

- Student zna podstawowe pojęcia z zakresu ochrony dóbr kulturowych, w szczególności dzieło sztuki, dobro kultury, zabytek, dziedzictwo kulturalne

- Student zna specyfikę poszczególnych instytucji kultury w Polsce i na świecie;

- Student ma podstawową wiedzę o współczesnym życiu kulturalnym .

Umiejętności

- Student potrafi samodzielnie opracować i zaprezentować cechy wybranych instytucji kultury;

- Student potrafi formułować i wyrażać własne poglądy i idee w ważnych sprawach społecznychi światopoglądowych, dotyczących instytucji kultury;

-Student potrafi prawidłowo interpretować zjawiska kulturowe w skali globalnej, wybranych regionów i subregionów świata, jak i na poziomie krajowym, wykorzystując teoretyczną i empiryczną wiedzę zdobytą podczas studiów, z wykorzystaniem technik informacyjno-komunikacyjnych.

Kompetencje społeczne

- Student wykazuje motywację do zaangażowanego uczestnictwa w życiu społecznym i kulturalnym oraz potrafi korzystać z różnych mediów;

- Student ma świadomość znaczenia dziedzictwa kulturowego regionu, Polski i Europy oraz docenia tradycję i dziedzictwo kulturowe ludzkości;

- Student jest kompetentnym uczestnikiem kultury globalnej, korzysta z różnych form i mediów życia kulturalnego rozpowszechnionych w Europie, jak i poza jej granicami.

W sytuacji prowadzenia kształcenia w bezpośrednim kontakcie ze studentami w siedzibie Uczelni, do zweryfikowania wyżej opisanych efektów uczenia się prowadzący przedmiot wykorzystuje następujące metody:

- w ocenie wiedzy: wypowiedzi ustne oraz testy

- w ocenie umiejętności: wykonywanie prezentacji, sprawozdań, wygłaszanie referatów, a także merytorycznewypowiadanie się podczas dyskusji

- w ocenie kompetencji społecznych: obserwacja pracy studenta w trakcie semestru oraz aktywności podczas zajęć.

W sytuacji prowadzenia kształcenia w formie zdalnej prowadzący wykorzystuje następujące metody:

- w ocenie wiedzy: wypowiedzi ustne oraz pisemne

- w ocenie umiejętności: wykonywanie prezentacji, raportów i sprawozdań

- w ocenie kompetencji społecznych: aktywność w trakcie zajęć, wykazanie się konkretnymi kompetencjami społecznymi w prowadzeniu badań własnych

Efekty uczenia się dotyczące wiedzy będą ocenione poprzez test sprawdzający jako:

1. niedostateczny (2) – przy osiągnięciu przez studenta wyniku testu mniejszego niż 55%,

2. dostateczny (3,0) – przy osiągnięciu przez studenta wyniku testu w granicach 55-59%,

3. dostateczny plus (3,5) – przy wyniku testu 60-69%,

4. dobry(4,0) – przy wyniku testu 70-79%,

5. dobry plus (4,5) – przy wyniku testu 80-89%,

6. bardzo dobry (5) – przy wyniku testu 90-100%.