Psychologia zdrowia

Przedmiot ukierunkowany jest na uwrażliwienie studentów na tematykę psychologii zdrowia ze szczególnym uwzględnieniem jakości

komunikacji z pacjentem. Jednocześnie istotna jest perspektywa zarządzania stresem, co ma znaczenie w kontekście tematyki

pielęgnowania stanu skóry i włosów.

1. Psychologia zdrowia i jej główne zadania. Jakość życia, dobrostan, wielowymiarowy charakter zadowolenia z życia i ich rola w

psychologii zdrowia i naukach pokrewnych.

2. Zachowania zdrowotne i zmiana zachowań. Radzenie sobie ze stresem i jego wpływ na ogólną kondycję organizmu.

3. Pojęcie normy, normalności i zdrowia w psychologii oraz wyznaczniki zdrowia i choroby.

4. Orientacja salutogenetyczna i patogenetyczna.

5. Czynniki warunkujące utrzymanie zdrowia i powrót do zdrowia.

6. Zdrowie i choroba w paradygmacie stresu psychologicznego. Najczęstsze zaburzenia związane z odżywaniem, nadużywaniem

substancji psychoaktywnych, zaburzenia lękowe i afektywne.

7. Zasoby osobiste i społeczne sprzyjające zachowaniu zdrowia. Zadowolenie z życia – wpływ czynników indywidualnych i relacji

interpersonalnych.

8. Praca z klientem w oparciu o dialog motywujący.

9. Profilaktyka wypalenia zawodowego.

Literatura podstawowa:

1. Cierpiałkowska, L., Sęk, H., (red). (2016). Psychologia kliniczna. Warszawa: PWN.

2. Ogińska – Bulik, N., Juczyński, Z. (2010). Osobowość, stres a zdrowie. Warszawa: Difin.

3. Heszen, I. Sęk, H. (2007). Psychologia zdrowia. Warszawa: PWN.

Literatura uzupełniająca:

1.Dziurowicz-Kozłowska, A. (2002). Psychologia Jakości Życia, tom 1, nr 2.

2. Czapiński, J. (2001). Szczęście-złudzenie czy konieczność? Cebulowa teoria szczęścia w świetle nowych danych empirycznych. W: M.

Kofta, T. Szustrowa (red.), Złudzenia, które pozwalają żyć (s. 266-303). Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.

3. Czapiński. J. (2004a). Psychologiczne teorie szczęścia. W: J. Czapiński (red.), Psychologia pozytywna. Nauka o szczęściu, zdrowiu,

sile i cnotach człowieka. (s.51-102). Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.

4. Czapiński. J. (2004b). Czy szczęście popłaca? Dobrostan psychiczny jako przyczyna pomyślności życiowej. W: J. Czapiński (red.),

Psychologia pozytywna. Nauka o szczęściu, zdrowiu, sile i cnotach człowieka (s. 235-253). Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.

5.Czapiński. J. (2004c). Osobowość szczęśliwego człowieka. W: J. Czapiński (red.), Psychologia pozytywna. Nauka o szczęściu, zdrowiu,

sile i cnotach człowieka. (s.359-379). Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.

6. Michael Argyle, (2004). Psychologia szczęścia. Wrocław: Wydawnictwo Astrum, rozdział 8, 9, 10

Efekty uczenia się w zakresie wiedzy:

Student posiada wiedzę z zakresu psychologii zdrowia w stopniu niezbędnym do zrozumienia uwarunkowań psychologicznych zdrowia.

Zna teorie i terminologię właściwą dla psychologii zdrowia. Rozumie psychologiczne aspekty funkcjonowania człowieka i uwarunkowania

zdrowia w cyklu życia.

Zna objawy, przyczyny, uwarunkowania psychologiczne zaburzeń odżywiania oraz innych zaburzeń.

Student posiada wiedzę o dynamice reakcji stresowej i zna jej wpływ na organizm.

USOSweb: Szczegóły przedmiotu: 0201-KOSM-1-5221N, w cyklu: <brak>, jednostka dawcy: <brak>, grupa przedm.: <brak>

Strona 2 z 2

18.01.2024 03:44

Student ma wiedzę na temat Dialogu Motywującego.

Efekty uczenia się w zakresie umiejętności:

Student potrafi identyfikować, interpretować i wyjaśniać zachowania zdrowotne i procesy je warunkujące w wymiarze indywidualnym, z

wykorzystaniem wiedzy z zakresu psychologii zdrowia.

Potrafi prognozować i oceniać procesy motywacyjne potencjalnego klienta oraz wykorzystuje wiedzę do działań na rzecz modelowania

zachowania.

Student potrafi przeprowadzić rozmowę z pacjentem i zauważa istotne informacje w narracji.

Student potrafi definiować zasoby osobiste i stosować psychoprofilaktykę.

Efekty uczenia się w zakresie kompetencji społecznych:

Student jest gotów do postępowania etycznego i zasięgania opinii ekspertów, w tym psychologa w przypadku pojawiających się trudności

z samodzielnym rozwiązaniem problemu o charakterze zawodowym. Ma świadomość ciągłego rozwoju nauki i związanej z nim potrzeby

ciągłego kształcenia się oraz podnoszenia swoich kwalifikacji zawodowych.

ZALICZENIE NA OCENĘ

(1) wykorzystywane metody weryfikacji efektów w sytuacji prowadzenia kształcenia w bezpośrednim kontakcie ze studentami (w siedzibie

Uczelni))

WIEDZA (np. odpowiedź ustna na wybrane losowo pytanie, wypowiedź pisemna, itp.),

UMIEJĘTNOŚCI (np. zaprezentowanie posiadanych wiadomości na forum grupy, wykonanie i przedstawienie prezentacji,

przeprowadzenie symulację, czyli próby pracy z klientem, itp.),

KOMPETENCJE SPOŁECZNE (np. aktywna praca w zespole, wypracowywanie wspólnego stanowiska grupy, itp.).

(3) Skala ocen:

bardzo dobry (5)

dobry plus (4,5)

dobry (4)

dostateczny plus (3,5)

dostateczny (3)

niedostateczny (2)

Ocena ustalana powinna być na podstawie następującej skali:

Poniżej 55.00 % - ocena 2

55.00 % i więcej - ocena 3

60.00 % i więcej - ocena 3,5

70.00 % i więcej - ocena 4

80.00 % i więcej - ocena 4,5